1. gün, ürün ve reçete tanımı: İşletme önce iki şubede de ortak olan meze listesini tanımlar. Haydari reçetesi örnek olarak girilir: süzme yoğurt kilosu 90 TL, porsiyonda kullanım 120 gram (10,80 TL); beyaz peynir, sarımsak, dereotu ve zeytinyağıyla ham porsiyon maliyeti 17,60 TL çıkar. Reçete bir kez merkezde tanımlanır, her iki şube aynı standardı kullanır.
2-3. gün, fire ve SKT alışkanlığı: Şubeler akşam kapanışında satılmayan taze mezeleri fire hareketi olarak tutarıyla kaydetmeye başlar. Diyelim ki ilk iki günde A şubesinde günlük ortalama 9 porsiyon haydari fireye gidiyor: günlük yaklaşık 158 TL. Bu, önceden hiç ölçülmeyen ama artık görünür olan bir kalemdir; parti/SKT alanı yeni gelen taze malzemelere tarih etiketiyle işlenir.
4-5. gün, günlük satış ve Z mutabakatı düzeni: Tezgah ve paket kanalları ayrı satış hareketi olarak günlük girilir; yazar kasadan alınan Z raporu toplamıyla kanal bazında karşılaştırılır. Örnek hesapta bir günde sisteme girilen nakit satış 1.000 TL iken Z raporu 1.150 TL nakit gösteriyorsa fark (150 TL) aynı akşam sorgulanır, tek onayla senkronlanır.
6-7. gün, şube bazlı kâr görünümünün ilk okuması: İlk haftanın satış, maliyet ve fire verisiyle şube bazlı kâr ekranı ilk kez anlamlı hale gelir. Varsayımsal örnekte A şubesinin haftalık cirosu 84.000 TL ve malzeme maliyet oranı yüzde 33 iken, B şubesinin cirosu 61.000 TL ve malzeme maliyet oranı yüzde 39 çıkar; fark büyük ölçüde B şubesindeki günlük fire oranının yüksekliğinden kaynaklanır. Bu, ikinci haftanın üretim planlamasına girdi olur.